
تعداد کمی از عکاسان جوان هستند که خیلی زود در حرفهشان به چشم میآیند. یکی از اینها مایک برودی است که مجموعهی او با عنوان «دورانی از شکوفایی نوجوانی» (A Period of Juvenile Prosperity) در ابتدای مسیر حرفهایاش شهرت زیادی پیدا کرد. برودی وقتی ۱۸ ساله بود و تازه شروع کرده بود، با یک دوربین هدیهای، مستندسازی زندگی جوانان آمریکایی را آغاز کرد. حتی امروز هم مجموعهی مستند او مورد تحسین است. بنابراین اگر خودتان عکاس جوانی هستید، نکات زیر میتوانند در مسیر حرفهایتان مفید باشند.
از همان ابتدا، تصاویر مایک برودی دربارهی اصالت لحظه است، نه کمال فنی. بنابراین، اول روی لحظه تمرکز کنید و بعد به جنبههای تکنیکی بپردازید. اشکالی ندارد اگر بعضی عکسها کمی خارج از فوکوس باشند؛ مهم این است که بتوانید لحظهی قدرتمندی که جلوی شماست ثبت کنید.
سفر کردن در حرفهی عکاسی اهمیت زیادی دارد، اما نباید بیهدف پرسه بزنید. برودی دوست داشت جوانان را ببینید و برای همین قطار را انتخاب کرد، چون به او احساس «آزادی و ماجراجویی» میداد. مجموعهی او بهخوبی ارتباط وسیلهی حملونقل با آدمهایی که عکاسی کرده را نشان میدهد و وسعت و تنوع آمریکا را به تصویر میکشد. بنابراین، اگر شما هم قصد دارید همین کار را بکنید، خودتان را در محیط غرق کنید. با ماجراجوییهای کوچک شروع کنید و به تدریج داستان خود را گسترش دهید.
جزئی از داستان باشید. برودی توانست این همه موفق شود چون توانست با مردم ارتباط برقرار کند. همه چیز با علاقه به گروههای پانک راک و موسیقی شروع شد و کمکم توجهش به قطارچیان جلب شد. او همه کارها را خودش انجام داد، اما با حضور، صرف وقت و گفتگو توانست به نتیجه برسد.
فرمتهای مختلف را امتحان کنید. دیجیتال استفادهی آسانی دارد و بسیاری دنبال آن هستند، اما برودی این گزینه را نداشت. او با یک پولاروید مجموعهاش را شروع کرد و بعداً یک دوربین فیلم ۳۵ میلیمتری گرفت. این انتخاب باعث شد تصاویرش هم متفاوت باشند و هم بتواند از شاتر کند و افکت محو (blur) استفاده کند. این آزادی، به او اجازه داد زبان بصری خودش را بسازد.
چیزهای عادی هم میتوانند زیبا باشند. به دنبال واقعیت باشید؛ بافتها، نقصها و جزئیاتی که آسیبپذیری انسانها را نشان میدهند را پیدا کنید. همانطور که برودی گفته: «من به مرگ و واقعیت علاقه دارم، نه فقط برای ایجاد شوک؛ این بخشی از زندگی ماست.» شوک زودگذر است، اما واقعیت ماندگار است.
مجموعهی برودی زندگی مردم در سراسر آمریکا، بهویژه افراد حاشیهای، را به تصویر میکشد. در آن زمان او خودش تا حدی سیاسی بود، و این مجموعه درست بعد از حمله به عراق و ۱۱ سپتامبر شکل گرفت و این موضوع در تصاویرش هم منعکس شد. آگاهی از فضای سیاسی و اجتماعی میتواند به شما کمک کند روایت واقعگرایانهتری بسازید.
به یاد داشته باشید، این یک داستان است، نه فقط یک صحنه. هنگام مستندسازی، به شروع، میانه و پایان فکر کنید. لازم نیست همه تصاویر را فوراً ثبت کنید؛ به خودتان زمان بدهید تا آنچه میبینید و میشنوید هضم شود. گاهی بهترین ایدهها بعد از یک بنبست خلاقانه به ذهن میآیند. بنابراین حتی وقتی انگیزه ندارید، عکس بگیرید و یک رشتهی روایت بسازید. احساسات و لحظات مختلف را نشان دهید و هیچ چیزی را پاک نکنید.
یک پروژه مستند ممکن است یک سال طول بکشد یا حتی ده سال. پس موضوعی را انتخاب کنید که واقعاً برایتان مهم است. در غیر این صورت ممکن است خسته شوید و پروژه را رها کنید.
اینستاگرام مایک برودی را از اینجا دنبال کنید.
من مسعود هوشمند، مدیر گروه کامپیوتر لئوپاردز هستم؛ مدرس طراحی، عکاس، عاشق طبیعت و نویسنده مجموعه کتابهای جامع آموزش نرمافزارهای طراحی در انتشارات ساحر و پارسه.اینجا با هم تازهترین خبرها و مقالات دنیای فناوری، طراحی و عکاسی رو مرور میکنیم. همراه من باشید.

به همکار حرفه ای نیاز دارید؟

دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.